Ik luister naar wat je zegt. Met aandacht ben ik bij jou. Ik ben één en al oor.

Ik hoor je woorden met mijn oren. Ik hoor de pijn en het verdriet met mijn hart.

Ik hoor het verlangen in je stem. Met al mijn zintuigen hoor ik jou. Ik ben één en al oor.

Kan ik jou werkelijk horen, puur zoals je bent? Zonder dat jouw woorden als een echo weerkaatsen tegen mijn ervaringen, mijn opvoeding, cultuur en mijn overtuigingen? Kan ik je wel horen, zonder dat jouw woorden vervormen tot wat ík er van vind?

Want voordat ik het besef, heb ik al een mening over wat je zegt. Ik ben het met je eens of misschien ook niet. Ik denk al na over wat ik je straks wil gaan antwoorden en voordat ik het weet luister ik niet meer echt naar jou. Ik hoor je niet meer. Ik ben alleen nog bezig met mijn eigen verwachtingen, overtuigingen en ideeën. Ik ben alleen bezig met mijn eigen waarheid.

Waarom kan jij niet gewoon jou zijn en waarom kan ik je niet horen zoals je bent. Zonder dat ik je wil veranderen of zonder dat ik je gedrag afwijs.

Als ik stil ben en mijn ratio loslaat. Als ik stil ben en mijn ego loslaat. Dan voel ik dat ik achter jouw woorden verbinding maak met jouw ziel. Ik kan het niet verklaren en heb er geen woorden voor. Deze verbinding met jou te ervaren is van een ontroerende betekenis.

Ik luister naar jou en hoe dieper het luisteren gaat, hoe meer ik val in jouw ziel. Hoe meer ik jou ervaar in jouw Zijn. Puur en authentiek.

Als ik naar jou luister en ik ben één en al oor, dan kom ik ook bij mezelf. Dan kom ik ook in verbinding met mijn eigen ziel. Ten diepste raak je daar ook mij en ervaar ik mezelf in wie ik in essentie ben.

En daar, waar wij elkaar ontmoeten, ligt een schat. Het heeft geen naam. Het heeft geen woorden en toch is daar de plek waar we beiden moesten zijn.

Hoe mooi zou het zijn als we volledig vrij en authentiek zouden communiceren met elkaar.

Met respect voor onze eigen belangen en gelijktijdig open staan voor de belangen van de ander. Een communicatie op basis van gelijkwaardigheid, luisteren naar elkaar, een oprechte verbinding ervaren van 'hart tot hart'.

Communicatie is in onze westerse cultuur maar al te vaak gericht op competitie, op gelijk willen hebben, gericht op het eigen belang of op macht. We doen soms maar mee met deze manier van omgaan met elkaar, anders horen we er niet bij of worden we weggehoond en staan we alleen...

En alleen staan is misschien wel het ergste wat ons kan overkomen.

Authentiek zijn wil zeggen dat je soms alleen staat. Dat je moet doen wat je voelt dat je moet doen. Los van wat anderen er van zullen zeggen. Dat betekent dat je soms kwetsbaar bent en overgeleverd bent aan grote vertwijfeling. Ja, er is moed voor nodig om authentiek te zijn.

Ik herinner mij een van de eerste trainingen die ik organiseerde. Ik was ontzettend zenuwachtig en vroeg me af of ik wel een goede trainer zou zijn. Toen ik voor de groep stond kon ik alleen maar stamelen 'Hier sta ik, ik kan niet anders'. Ik voelde me gedreven door de passie van wat ik te vertellen had en anderzijds voelde ik me ook ontzettend naakt en kwetsbaar. 'Nee, misschien ben ik geen goede trainer, maar neem me maar zoals ik ben, want dát is wat ik te bieden heb'.

In de diepte verscholen tussen angst en vertwijfeling ligt onze unieke schat, jouw authenticiteit.

Het naar buiten brengen van die kracht is de uitdaging waar we voor staan. Nelson Mandela heeft het zo mooi verwoord in zijn inauguratie rede toen hij president werd van Zuid-Afrika: 'Onze diepste angst is niet dat we onbekwaam zijn, maar dat we bovenmate krachtig zijn. Het is niet ons duister maar ons licht waar we het meeste vrees voor hebben'.

Authentiek zijn is niet egoïstisch, maar misschien wel het grootste cadeau dat je een ander kunt geven. Authentiek zijn is ruimte maken voor wie jij bent. Jezelf tot wasdom laten komen en vandaar uit jezelf aanbieden aan de wereld.

Juist in organisaties ligt er een grote uitdaging om authentiek te zijn in communicatie. Er is een nieuw type leiderschap en cultuur nodig waarin op een menselijke en inspirerende manier met elkaar wordt samengewerkt.

Herman Wijffels, oud bestuursvoorzitter van de Rabo-bank, verwoordde dat als volgt: Kon je vroeger in veel organisaties maar beter je "zelf' thuis laten, nu is het een belangrijke voorwaarde dat je met je gehele persoonlijkheid aanwezig bent.

Ik ga graag de uitdaging aan om daar een bijdrage aan te leveren. Het maakt onze verbinding met de ander niet alleen effectiever, maar vooral ook verdiepender, kleuriger en warmer.

Toen ik 12 jaar was, wilde ik graag piano leren spelen. Ik keek met bewondering naar de mensen die de prachtigste klanken uit een piano tevoorschijn wisten te toveren. Vooral kon ik genieten van de handen die passioneel de toetsen beroerden. Het leek wel of die handen én de klanken die ze voortbrachten, één geheel vormden. Een geheel van passie, beweging en klank die rechtstreeks mijn ziel raakte.

Helaas is het er niet van gekomen. Mijn ouders konden het niet opbrengen om mij op pianoles te laten gaan. Maar mijn liefde voor muziek en klanken is er niet minder door geworden.

Ik kan nog steeds genieten van muziek en klanken die woordeloos zoveel verhalen kunnen vertellen. Die diepere lagen in me kunnen aanraken en me direct in verbinding brengen met gevoelens van plezier, verdriet, beweging, passie en avontuur. Muziek brengt me weer naar de verliefdheid voor mijn eerste vriendinnetje, naar het verlies van mijn ouders en andere geliefden. Naar mijn diepste dalen en naar mijn hoogste geluk. Muziek laat me avonturen beleven, die ik in mijn stoutste dromen niet eerder heb beleefd.

Muziek is een taal die me rechtstreeks aanspreekt en ruimte en tijd overschrijdend is. Muziek is een taal die eerlijk is, niet verwijt, niet veroordeeld, zich niet anders voordoet. Of we het mooi vinden of niet: muziek is oprecht en authentiek.

Muziek bestaat ook bij de gratie van de stilte. Stilte geeft aan waar muziek begint en eindigt. Maar het is ook de stilte tussen de klanken die uiteindelijk de muziek maakt. Als we alles opvullen met klanken zou er alleen maar lawaai zijn. Zonder stilte geen muziek. Muziek krijgt zijn betekenis door de afwisseling van stilte en klank. Stilte is de aanloop naar geluid. Geluid wordt pas manifest als er stilte op volgt.

Stel dat muziek een mensentaal zou zijn. En dat we elkaar met muziek en klanken konden toespreken. Dat we elkaar rechtstreeks konden bereiken, zonder bijgedachten, zonder verborgen agenda's, zonder de onhandigheid van woorden of het verkeerd begrepen zijn. Maar gewoon authentiek, oorspronkelijk en rechtstreeks van hart tot hart.

Als coach en trainer probeer ik ook de juiste toon te vinden om contact te maken van hart tot hart. Ik ben mijn eigen instrument en probeer me af te stemmen op het instrument van de ander. Dat vraagt openheid en kwetsbaarheid. Dat vraagt om heel goed te luisteren en in te voelen. Dat vraagt om ruimte, zodat ook de ander ruimte heeft om zijn eigen klanken naar buiten te brengen.

En ja, soms vinden we elkaar in een prachtig samenspel. In een woordeloze stilte. 

Rechtstreeks van hart tot hart.

Een veel gehoorde vraag is ' Wat maakt mij uniek als mens of als coach? Of waarin kan ik mij onderscheiden in de markt? Wat is mijn 'unique selling point'. Ieder van ons zal deze vraag herkennen en ooit wel eens op zoek zijn gegaan naar zijn eigen en unieke uitdrukkingsvorm in het leven.

Ik kan me mijn eigen zoektocht herinneren. Uren bracht ik door aan de waterkant om mijn unieke talenten te ontdekken. Meestal kon ik wel wat minpunten benoemen. Dat was niet zo moeilijk.

Na heel wat analyses over mezelf en psychologische tests was ik er nog steeds niet uit.

De achterliggende vraag is uiteindelijk van alle tijden, nl 'Wie ben ik?'

En dan valt het stil. Want deze vraag brengt je naar binnen. Er is geen houvast meer van iemand om je heen. Geen houvast aan stapels diploma's , aan status en aan al je vrienden in je netwerk. Er is niemand die je kan helpen met het antwoord. Geen houvast aan gebaande paden. Op deze vraag is alleen een volstrekt persoonlijk en uniek antwoord mogelijk.

En misschien dat het antwoord op die vraag ook niet in duidelijke en klare taal voorhanden is. Onze uniekheid laat zich niet afmeten aan standaardbegrippen of laat zich niet in een slimme persoonlijkheidstest tot uitdrukking brengen.

Ten diepste zullen we beseffen dat de keerzijde van onze uniekheid op eenzaamheid stuit.

We staan er alleen voor. Dat is ook de essentie van uniek zijn, want zoals jij is er maar één!

En als we het denken loslaten en proberen in te voelen wat het betekent om contact te maken met deze uniekheid, dan komen we in contact met ons alleen zijn. En daar in die diepte, verscholen tussen angsten en verlangens, ligt ons uniek zijn.

Wat ga jij doen in dit leven? Durf jij, op de meest beslissende momenten van je leven of je werk te vertrouwen op je eigen hart? En niet te vluchten in de vertrouwde geborgenheid van de groep, de cultuur, de religie of 'zo hebben we het altijd gedaan'.

Dat vraagt ook om vertrouwen. Een heel groot vertrouwen en geloof in jouw eigenheid. Ook al is het nog zo lastig en is de 'hele wereld' tegen je. Doe wat je moet doen, ook al weet je niet altijd waarom. Ons bestaan is een mysterie. Een onbekendheid waar elke situatie een volstrekt persoonlijk antwoord vraagt.

'Uiteindelijk is ook dit verhaal een rimpeling aan de oppervlakte..

Wachtend tot het water stilvalt en het weer in transparantheid zijn unieke diepten prijsgeeft'

Terug naar home? Klik hier.